The Song “Ferto” and the Voice of a Generation that Grew Up in Crisis

Democratic Patriotic Popular Movement NIKI  

The song “Ferto,” which will represent Greece this year at the Eurovision contest, has sparked a variety of reactions. Yet, beyond a superficial reading of its lyrics and of the overall concept of the work, we ought to approach more deeply the social and existential context within which it was born.

We shall not dwell on the simplicity of its language and music, on the lack of depth and of profound meaning, on the pervasive irony and the constant “trolling,” which essentially amounts to the use of humor as a defense mechanism and as a search for immediate gratification.

In our view, this song is not a hymn to gambling, consumerism, or greed, as it may initially appear. Rather, it is primarily the anguished cry of a generation (to which its creator, Akylas, also belongs) that grew up during the prolonged economic crisis, was deprived of fundamental opportunities, saw its expectations collapse, and today struggles daily for survival, without a clear prospect for the future.

Behind the desire for money, success, and material security lies a deep wound: insecurity, uncertainty, and the fear that life may stagnate or regress. Phrases such as “what we were deprived of in the past,” “so that nothing will be lacking again,” and “I buy to fill the gaps” reveal precisely this lived experience of a generation that grew up watching its parents being tested while its own future was shrinking.

At the same time, the song also reflects a deeper cultural void: the loss of meaning and orientation within our society. When society offers no vision, when education fails to inspire, when the state does not create real prospects, then the youth seek outlets wherever they can find them.

Today, moreover, the anxiety becomes even greater as the world enters a new technological era. Artificial intelligence, automation, and robotics are shaping a future in which many young people fear they may become unnecessary to the system. This uncertainty generates stress, pressure, and at times extreme expressions of desire for success and security.

For this reason, instead of confronting such artistic phenomena with rejection, we ought to read them as social symptoms. The artist expresses—perhaps unconsciously—the anxiety of an entire generation.

The real question, therefore, is not whether we like a song, but what kind of society we are creating for our young people.

Greece needs a new vision of life, hope, and perspective. It needs an education that cultivates persons rather than merely skills, a society that offers meaning, and a state that creates opportunities.

Our youth do not deserve criticism; they deserve a future.

And this future can be born only when we rediscover our roots, our identity, and the civilization of Romeosyne, which sees the human being not as an isolated individual or unit, but as a person endowed with value and destiny.

Ioannis Kon. Neonakis
Member of the Cultural Policy Committee of NIKI
Head of the Romeosyne Policy Committee of NIKI

Η Ορθοπραξία της Ορθοδοξίας στην Οικογένεια (μια γυναικεία φωνή)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΡΕΘΥΜΝΗΣ ΚΑΙ ΑΥΛΟΠΟΤΑΜΟΥ, ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ 

Ομιλήτρια: Βλασία Μιχαηλίδου,Τριπολιτάκη Φιλόλογος-Ιστορικός MSc, Συγγραφέας.

Μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Φροντίδας Μητρότητας Ρεθύμνου Παναγία η Πάντων Ελπίς

Photo Evaggelia

 

Βιβλία της:

Άγγιγμα στον κόσμο του αυτισμού (αφήγημα) 

Αγίων αντάμωση στη Σεβάστεια 

Θρυαλλίδα ψυχής 

Εκεί που πας... θα έρθω

Τι σημαίνει «Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται…»

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ

Δύο από τα πιο γνωστά τροπάρια της Μ. Εβδομάδας είναι τα «Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται» και «Τον νυμφώνα Σου βλέπω». Ποια είναι όμως η σημασία τους;

Το πρώτο απ’ αυτά λέει:

«Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός, και μακάριος ο δούλος, ον ευρήσει γρηγορούντα. Ανάξιος δε πάλιν ον ευρήσει ραθυμούντα. Βλέπε ουν, ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθείς, ίνα μη τω θανάτω παραδοθείς και της βασιλείας έξω κλεισθείς. Αλλά ανάνηψον κράζουσα· Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός ημών, διά της Θεοτόκου ελέησον ημάς». 

Ο Νυμφίος

Στα νέα ελληνικά, το τροπάριο λέει (κάπως ελεύθερα):

«Δείτε, έρχεται ο Γαμπρός (Νυμφίος) καταμεσίς της νύχτας, και καλότυχος ο δούλος, που θα τον βρει ξύπνιο, αλλά ανάξιος εκείνος που θα πιαστεί στον ύπνο. Πρόσεχε λοιπόν, ψυχή μου, μην αφεθείς στον ύπνο, για να μην παραδοθείς στο θάνατο και κλειστείς έξω από τη βασιλεία. Αλλά σύνελθε και φώναξε: Είσαι Άγιος, Άγιος, Άγιος, Θεέ μας, μέσω της Θεοτόκου ελέησέ μας».

Ποια είναι η σημασία αυτού του τροπαρίου;

Οι στίχοι παραπέμπουν σε δύο παραβολές, δηλαδή ιστορίες με κάποιο νόημα που είπε ο Χριστός. Η πρώτη φράση προέρχεται από την παραβολή των δέκα παρθένων (κατά Ματθαίον, κεφ. 25, στίχοι 1-13 [για τις παραπομπές στην Καινή Διαθήκη μπες εδώ]). Λέει ότι δέκα κορίτσια είχαν βγει να προϋπαντήσουν το γαμπρό σε κάποιο γάμο. Όμως εκείνος άργησε και αποκοιμήθηκαν. Και καταμεσίς της νύχτας ακούστηκε φωνή: «Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται!». Οι κοπέλες ξύπνησαν, αλλά «οι λαμπάδες τους» έσβηναν. Οι πέντε απ’ αυτές (οι «φρόνιμες» = συνετές) είχαν μαζί τους λάδι και ανανέωσαν τη φλόγα, αλλά οι άλλες πέντε (οι «μωρές» = επιπόλαιες) δεν είχαν. Έτσι, μέχρι να βρουν να αγοράσουν, ο Γαμπρός μπήκε στο σπίτι του γάμου, έκλεισε η πόρτα και έμειναν απ’ έξω.

Όπως φαίνεται στα λόγια του Χριστού, ο γαμπρός της ιστορίας συμβολίζει το Χριστό, που όλοι περιμένουμε τη Δευτέρα Παρουσία Του, αλλά αυτή καθυστερεί. Θα έρθει ξαφνικά («μέσα στη νύχτα») και τότε κάποιοι θα είναι έτοιμοι να εμφανιστούν μπροστά Του, γιατί θα είναι καλοί άνθρωποι, ενώ κάποιοι άλλοι θα είναι ανέτοιμοι (επειδή φέρθηκαν ανόητα και δε φρόντισαν να καθαρίσουν την καρδιά τους) και θα μείνουν έξω από «το γάμο», δηλαδή τη βασιλεία του Θεού (τον παράδεισο).

Η δεύτερη παραβολή (κατά Λουκάν, κεφ. 12, στίχοι 36-46) μιλάει για κάποιους δούλους, που περιμένουν τον κύριό τους να επιστρέψει από γάμο. Καλότυχος, λέει ο Ιησούς, εκείνος ο δούλος, που ο κύριος θα τον βρει σε επιφυλακή να τον περιμένει, ενώ αλίμονο σ’ εκείνον που θα σκεφτεί «αργεί ο κύριος» και θ’ αρχίσει να μεθοκοπάει, να δέρνει και να καταπιέζει τους άλλους δούλους. Και αυτή η παραβολή δηλώνει ότι ο Χριστός θα επιστρέψει «ως κλέπτης εν νυκτί», σε στιγμή που κανείς δε θα Τον περιμένει.

Εννοείται ότι η στιγμή, για την οποία ο καθένας πρέπει να είναι έτοιμος, είναι η στιγμή του θανάτου μας, που πιθανότατα θα προηγηθεί της Δ. Παρουσίας και είναι ουσιαστικά η στιγμή της κρίσης μας μπροστά στο Θεό. Ας είμαστε έτοιμοι, έχοντας καθαρίσει την καρδιά μας από τα ελαττώματα που μας εμποδίζουν να αγαπήσουμε το Θεό και τον πλησίον μας.

Αυτό ακριβώς είναι και το νόημα του τροπαρίου. Ο ποιητής καλεί την ίδια την ψυχή του να μετανοήσει και να αφεθεί στα χέρια του Θεού, ζητώντας τη βοήθειά Του μέσω της Θεοτόκου, των αγίων και των φωτεινών αγγέλων (η τελευταία φράση λέγεται με όλες αυτές τις παραλλαγές). Το τριπλό «Άγιος, Άγιος, Άγιος» είναι από τον ύμνο των αγγέλων (των Σεραφείμ) που άκουσε ο προφήτης Ησαΐας (Ησαΐας, κεφ. 6) και υποδηλώνει την Αγία Τριάδα.

«Τον νυμφώνα Σου βλέπω…»

Το δεύτερο τροπάριο λέει:

«Τον νυμφώνα Σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον, και ένδυμα ουκ έχω, ίνα εισέλθω εν αυτώ. Λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής, Φωτοδότα, και σώσον με».

Σε νέα ελληνικά:

«Σωτήρα μου, βλέπω στολισμένο το σπίτι του γάμου, αλλά δεν έχω κατάλληλα ρούχα για να μπω μέσα. Κάνε λαμπερή τη στολή της ψυχής μου, Εσύ που δίνεις το φως, και σώσε με».

Οι στίχοι είναι εμπνευσμένοι από μια άλλη παραβολή του Χριστού, στο κατά Ματθαίον, κεφ. 22, στίχοι 1-14: ένας βασιλιάς παντρεύει το γιο του, αλλά οι καλεσμένοι «αγρόν ηγόρασαν» (η φράση είναι από το Λουκ. 14, 18, όπου υπάρχει η ίδια παραβολή ή μια παρόμοια – εκεί κάποιος λέει: «αγόρασα ένα αγρό (χωράφι) και πρέπει να πάω να τον δω, γι’ αυτό δε μπορώ να έρθω») και δεν πήγαν. Τότε εκείνος έστειλε και κάλεσαν όλους τους φτωχούς και περιθωριακούς, που ήρθαν αντί για τους επίσημους. Είδε όμως κάποιον με ρούχα ακατάλληλα για γάμο και έβαλε να τον πετάξουν έξω, και μάλιστα «στο σκοτάδι»!...

Εννοείται ότι, αφού οι τελικοί καλεσμένοι ήταν φτωχοί, ο Ιησούς δεν εννοούσε ότι ο άνθρωπος διώχτηκε επειδή είχε «κακά ρούχα». Το νόημα είναι ότι είχε κακή ψυχή.

Εδώ λοιπόν ο ποιητής του τροπαρίου παρακαλεί το Χριστό να τον βοηθήσει να γίνει λαμπερή η ψυχή του, να τη «φορέσει» (ως το καταλληλότερο ένδυμα) και να μπορέσει να μπει στο γλέντι του γάμου, δηλ. στον παράδεισο.

Ο Ιησούς ως Νυμφίος

Ο ίδιος ο Χριστός συχνά παρομοίασε τον ερχομό Του με γάμο και τον εαυτό Του με Νυμφίο (γαμπρό). Και στο τέλος της Αποκάλυψης ο παράδεισος συμβολίζεται με μια «πόλη στολισμένη σα νύφη», μέσα στην οποία δεν μπαίνει τίποτε κακό.

Η σημασία αυτής της παρομοίωσης είναι ότι στο πρόσωπο του Χριστού συντελείται ένας «ιερός γάμος» Θεού και ανθρωπότητας: στο γάμο οι δύο σύζυγοι ενώνονται, ενώ στο Χριστό ενώθηκαν Θεός και άνθρωπος, γι’ αυτό ο Χριστός είναι Θεάνθρωπος. Γι’ αυτό ο Χριστός ονομάζεται «Νυμφίος της Εκκλησίας», η σχέση του αντρόγυνου παρομοιάζεται από τον απόστολο Παύλο με τη σχέση Χριστού και Εκκλησίας (στην επιστολή προς Εφεσίους, κεφ. 5, που διαβάζεται κατά την τελετή του γάμου), ενώ το «Άσμα Ασμάτων» (το ερωτικό τραγούδι του βασιλιά Σολομώντα που βρίσκεται στην Παλαιά Διαθήκη) ερμηνεύτηκε από τους χριστιανούς αγίους ως αλληγορία του έρωτα του Θεού και του ανθρώπου.

Ο Θεός, κατά τους αγίους μας, είναι «ερωτευμένος με τον άνθρωπο», γιατί μόνο ένας ερωτευμένος θα μπορούσε να κάνει τέτοια θυσία: να γίνει ταπεινός άνθρωπος (ενώ είναι ο παντοδύναμος Θεός) και ν’ αφήσει να τον βασανίσουν μέχρι θανάτου για να σώσει το δημιούργημά Του. Επίσης, η αγάπη του Θεού είναι «έρως», γιατί Τον κινεί σε ένωση με τον άνθρωπο, όπως οι δύο ερωτευμένοι ενώνονται «οι δύο εις σάρκα μίαν».

Όλα αυτά δεν σκανδαλίζουν τους χριστιανούς, γιατί δεν περιέχουν τίποτε κακό: μιλάνε για την αγάπη του Θεού και για την ένωσή Του με τους ανθρώπους (την αγιότητα). Αυτή την ένωση καλείται να έχει ως σκοπό της ζωής του κάθε χριστιανός. Έτσι, αξιολογεί κάθε πράξη του, στην προσωπική, οικογενειακή, επαγγελματική κ.τ.λ. ζωή του, με γνώμονα αν συμβάλλει σ’ αυτή την ένωση ή την εμποδίζει: στην ένωση με τον Τριαδικό Θεό διά του Χριστού.

Γι’ αυτό ο Χριστός δεν θα μπορούσε να έχει παντρευτεί ή ερωτευτεί μια γυναίκα: όχι γιατί «ήταν ανέραστος» (δεν ήταν, όπως μόλις είπαμε), αλλά γιατί είναι ο Νυμφίος της Εκκλησίας, ερωτευμένος και ενωμένος με τη Νύμφη Του, την ανθρωπότητα. Μόνο αν δεν ήταν Θεός, αλλά ένας κοινός άνθρωπος, τότε δεν ισχύει αυτός ο ιερός γάμος. Γι’ αυτό και οι (λανθασμένες) ιδέες ότι δήθεν ήταν παντρεμένος με την αγία Μαρία τη Μαγδαληνή, είναι αντίθετες με τη διδασκαλία και την εμπειρία των αγίων όλων των εποχών για τη Θεότητα του Θεανθρώπου Νυμφίου Ιησού.

Καλή ανάσταση σε όλους μας.

 

Συμπληρωματικά:

 

Ο Νυμφίος & ο Βασιλεύς της Δόξης: δύο εικόνες του Χριστού με πολλά μηνύματα

 
Καλή Μεγάλη Εβδομάδα & καλή Ανάσταση, αδέρφια!...

Άγιος Λάζαρος - 17 λεπτά με τον Φίλο του Χριστού

Μεγάλη Παρασκευή

Μέγα Σάββατο - εν αναμονή...

 

Ορθόδοξες Παναγίες απ' όλο τον κόσμο! Orthodox holy icons of Theotokos from all the World!...

Με την ευκαιρία των Χαιρετισμών της Παναγίας, αλλά και της μεγάλης γιορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, που πλησιάζει, δημοσιεύουμε ένα μικρό φωτογραφικό αφιέρωμα σε εικόνες της Παναγίας από Ορθόδοξες Εκκλησίες σε διάφορα μέρη της Γης. Πηγή εδώ.
Ευχόμαστε η Κυρία Θεοτόκος να ευλογεί, να προστατεύει, να δυναμώνει και να καθοδηγεί πάντα όλους σας, όλους μας και όλο τον κόσμο, προς το Καλό και προς το Φως - το Φως που δεν είναι Φως και γνωρίζει το όνομά μας.
Για την εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου, δείτε παρακαλώ εδώ & εδώ.

Η Παναγία του Glastonbury (Αγγλία). Πληροφορίες εδώ. Πρόκειται για το θρυλικό Άβαλον, όπου τοποθετείται ο μύθος του βασιλιά Αρθρούρου.

 Η Παναγία του Walshingham (Αγγλία), από εδώ. Βρίσκεται εδώ.

***** 

Παναγία Βασίλισσα της Γαλλίας (Notre Dame Reine de France, από εδώ).

***** 

Παναγία Τσζεστόκοβα (Μαύρη Μαντόνα), Πολωνία (από εδώ).

*****

 

Η Ιερά και Ιστορική Εικόνα της Παναγίας της Μεσοπαντίτισσας, η οποία προέρχεται από τον Χάνδακα της Κρήτης, αποτελούσε πνευματικό θησαυρό της ευσέβειας του Κρητικού Λαού, μεταφέρθηκε στη Βενετία κατά τον Κρητικό Πόλεμο (κατάκτηση από τους Τούρκους) και από το 1669 μ.Χ. φυλάσσεται στο Ναό της Santa Maria Della Salute (Ναός της Παναγίας της Υγείας). Από εδώ.

Η δακρύουσα εικόνα της Παναγίας στο ορθόδοξο παρεκκλήσι του αγίου Νικολάου στο Μιλάνο (λεπτομέρειες εδώ). 

***** 

 Η Παναγία του Βάλαμο (Φινλανδία), από εδώ.


*****

Παναγία Μοζαμβικάνα η Φωτοδότρα (Μοζαμβίκη, Αφρική), από εδώ.

Θεοτόκος η Μητέρα των Ορφανών (με επιγραφή στα Σουαχίλι: Mama wa Yatima), Κένυα (βλ. εδώ & εδώ)

*****

Παναγία Αριζονίτισσα (Αριζόνα, ΗΠΑ), της ιεράς μονής Αγίου Αντωνίου Αριζόνας από εδώ.



Εικόνα της Θεοτόκου στην ιερά μονή Αγίου Γερμανού της Αλάσκας, Πλατίνα Καλιφόρνιας (από εδώ)

*****

Η μυροβλύτισσα εικόνα της Παναγίας από τη Χαβάη (δες εδώ). Είναι αντίγραφο της μυροβλύτισσας εικόνας του ορθόδοξου νεομάρτυρα από τη Χιλή Χοσέ Μουνιόθ-Κορτέζ, για τον οποίο δες εδώ.

*****

Παναγία η Τοροντόεσσα (Τορόντο Καναδά), για την οποία λίγα εδώ & εδώ.

Θεοτόκος "Joy of Canada", για την οποία δες εδώ.

   *****

Παναγία Σεϊδανάγια (El Chagoura = «η διάσημη»), Συρία (από εδώ).

*****

Παναγία του Όρους Χαματούρα (Λίβανος), από εδώ. Πληροφορίες εδώ.

Παναγία η Οδηγήτρια του Μπαλαμάντ (Λίβανος), από εδώ. Πληροφορίες εδώ (η σελίδα της μονής).

*****

Η αχειροποίητη εικόνα της Παναγίας Ιεροσολυμίτισσας, που βρίσκεται στον Τάφο της Θεοτόκου στη Γεθσημανή (Άγιοι Τόποι - Ισραήλ). Ως γνωστόν, κατά τον άγιο Παΐσιο, είναι η εικόνα που μοιάζει στην πραγματική μορφή της Θεοτόκου περισσότερο από κάθε άλλη. Από εδώ.

Παναγία Βηθλεεμίτισσα (Βηθλεέμ, Άγιοι Τόποι - Ισραήλ). Από εδώ.

Παναγία η Υπάρχουσα (Ιεροσόλυμα, Άγιοι Τόποι), εικόνα μετά από εμφάνιση της Παναγίας σε μουσουλμάνα, η οποία στη συνέχεια έγινε χριστιανή. Λεπτομέρειες εδώ.

*****

 Παναγία η Βάτος, Ιερά Μονή Σινά (από εδώ). Η Θεοτόκος απεικονίζεται ως η φλεγόμενη βάτος που είδε ο Μωυσής, μέσω της οποίας του μίλησε ο Θεός και η οποία θεωρείται προτύπωση (προφήτευση) της Θεοτόκου. Περισσότερα εδώ & εδώ.

*****

Ορθόδοξη εικόνα της Παναγίας από την Ιαπωνία (από εδώ).

*****

Παναγία της Λήδδας Παλαιστίνης ή Ρωμαία (μονή Νεάμτς, Ρουμανία). Πληροφορίες εδώ.

*****

Παναγία της Sicevica (Σερβία). Δες εδώ & εδώ. 

*****

Η Παναγία της μονής Troyan "Uspenie Bogorodichno" ( = Η Κοίμηση της Θεοτόκου), στη Βουλγαρία. Από εδώ. Περισσότερα εδώ. Δείτε επίσης εδώ & εδώ.


Η δακρύουσα εικόνα της Παναγίας Κασπερόφσκαγια στο Μπουργκάς (Βουλγαρία). Από εδώ (έχει πέσει το link, αλλά υπάρχουν αναδημοσιεύσεις).

*****

Η Παναγία Manyavska (Ουκρανία). Δες εδώ (ουκρανικά).

*****

 Η Παναγία της Κολχίδας (Γεωργία). Από εδώ (γεωργιανά).


Κυπριακές Παναγιές 

 

Η Παναγία του Κύκκου, μονή Κύκκου, Κύπρος. Πληροφορίες εδώ. Η σελίδα της μονής εδώ.

Παναγία Παραμυθία των θλιβομένων και αδικουμένων (Πάφος Κύπρου), από εδώ.

Παναγία η Αρακιώτισσα (Λευκωσία) με το σκουλαρίκι στο αφτί του Χριστού. Πληροφορίες εδώ.

Ελληνικές Παναγιές

Από τις αμέτρητες ιστορικές και θαυματουργές εικόνες της Παναγίας που κοσμούν την πατρίδα μας, επιλέγουμε μόνο τρεις. Περισσότερες μπορείτε να δείτε στην ανάρτησή μας Η Παναγία των Ελλήνων.

Παναγία Μυρτιδιώτισσα, Κύθηρα. Δες εδώ.

Παναγία η Μεγαλόχαρη της Τήνου (δες εδώ).

Παναγία "Ρόδον το Αμάραντον" (Μετέωρα). Από εδώ.

Αγιορείτικες Παναγιές

Από τις πολλές ιστορικές και θαυματουργές εικόνες της Παναγίας που κοσμούν το Περιβόλι της Παναγιάς επιλέγουμε τρεις. Δείτε κι άλλες εδώ. Για την τιμή της Παναγίας στο Άγιο Όρος δείτε εδώ & εδώ.

Παναγία Πορταΐτισσα, Μονή Ιβήρων. Πληροφορίες εδώ & εδώ.

Παναγία "το Άξιον Εστί" (Πρωτάτο, Καρυές), μπροστά στην οποία πρωτοψάλθηκε ο ύμνος "Άξιον εστί" από τον αρχάγγελο Γαβριήλ. Λεπτομέρειες εδώ.

Παναγία η Τριχερούσα, του αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού (αρχική προέλευση Δαμασκός). Μονή Χιλανδαρίου. Η ιστορία της εδώ.

Ρώσικες Παναγιές

 

Από τις αμέτρητες ιστορικές και θαυματουργές εικόνες της Παναγίας στη Ρωσία επιλέγουμε επίσης μόνο τρεις. Πολύ περισσότερες μπορείτε να δείτε εδώ.

Η Παναγία του Βλαντιμίρ. Δες εδώ.

 Η Παναγία του Καζάν. Δες εδώ.

Παναγία "Πάντων θλιβομένων η Χαρά" (εδώ).

*****
 

Η Παναγία "ο Ένσαρκος Λόγος" ή του Αλμπαζίν, Ρωσοκινεζικά σύνορα (από εδώ). Από εκεί, με την ήττα του ρωσικού στρατού και την αιχμαλωσία ορθοδόξων Κοζάκων, άρχισε η γνωριμία των Κινέζων με την Ορθοδοξία. Λεπτομέρειες εδώ.

*****

Και κλείνουμε με μια εικόνα που δεν είναι χριστιανική, αλλά ευχόμαστε να γίνει - δηλαδή οι αδελφοί μας να γνωρίσουν την αλήθεια του Ιησού Χριστού και να προσέλθουν στην αγία Ορθόδοξη Εκκλησία Του. Πρόκειται για μουσουλμανική ζωγραφιά της Παρθένου Μαρίας με τον Ιησού, από εδώ.

Η Παναγία να σας ευλογεί αδελφοί.

Δείτε και:

Εκτενές αφιέρωμα στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου με σημαντικά κείμενα

Ο μύθος του λευκού κρίνου (ανάλυση της εικόνας του Ευαγγελισμού) 
Βιογραφία της Παναγίας 

Εμφανίσεις και θαύματα της Παναγίας ανά τους αιώνες
Εμφανίσεις και θαύματα της Παναγίας (μεγάλο αφιέρωμα) 
"Ανέκδοτα" με την Παναγία

Παναγία των Ελλήνων
Παναγία (ενότητα στο blog μας)
Παναγία, αθεϊσμός και αιρέσεις

Η τιμή της Παναγίας στην Αγία Γραφή 

Η Παναγία των αλκοολικών

Εικόνες της Παναγίας
Θεοτοκάριο (ειδικό blog για την Παναγία)
Παρακλητικοί Κανόνες στην Παναγία & διάφορους αγίους