Δευτέρα 6 Απριλίου 2026

Τι σημαίνει «Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται…»



Δύο από τα πιο γνωστά τροπάρια της Μ. Εβδομάδας είναι τα «Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται» και «Τον νυμφώνα Σου βλέπω». Ποια είναι όμως η σημασία τους;

Το πρώτο απ’ αυτά λέει:
«Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός, και μακάριος ο δούλος, ον ευρήσει γρηγορούντα. Ανάξιος δε πάλιν ον ευρήσει ραθυμούντα. Βλέπε ουν, ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθείς, ίνα μη τω θανάτω παραδοθείς και της βασιλείας έξω κλεισθείς. Αλλά ανάνηψον κράζουσα· Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός ημών, διά της Θεοτόκου ελέησον ημάς». 

Ο Νυμφίος
Στα νέα ελληνικά, το τροπάριο λέει (κάπως ελεύθερα):
«Δείτε, έρχεται ο Γαμπρός (Νυμφίος) καταμεσίς της νύχτας, και καλότυχος ο δούλος, που θα τον βρει ξύπνιο, αλλά ανάξιος εκείνος που θα πιαστεί στον ύπνο. Πρόσεχε λοιπόν, ψυχή μου, μην αφεθείς στον ύπνο, για να μην παραδοθείς στο θάνατο και κλειστείς έξω από τη βασιλεία. Αλλά σύνελθε και φώναξε: Είσαι Άγιος, Άγιος, Άγιος, Θεέ μας, μέσω της Θεοτόκου ελέησέ μας».

Ποια είναι η σημασία αυτού του τροπαρίου;

Οι στίχοι παραπέμπουν σε δύο παραβολές, δηλαδή ιστορίες με κάποιο νόημα που είπε ο Χριστός. Η πρώτη φράση προέρχεται από την παραβολή των δέκα παρθένων (κατά Ματθαίον, κεφ. 25, στίχοι 1-13 [για τις παραπομπές στην Καινή Διαθήκη μπες εδώ]). Λέει ότι δέκα κορίτσια είχαν βγει να προϋπαντήσουν το γαμπρό σε κάποιο γάμο. Όμως εκείνος άργησε και αποκοιμήθηκαν. Και καταμεσίς της νύχτας ακούστηκε φωνή: «Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται!». Οι κοπέλες ξύπνησαν, αλλά «οι λαμπάδες τους» έσβηναν. Οι πέντε απ’ αυτές (οι «φρόνιμες» = συνετές) είχαν μαζί τους λάδι και ανανέωσαν τη φλόγα, αλλά οι άλλες πέντε (οι «μωρές» = επιπόλαιες) δεν είχαν. Έτσι, μέχρι να βρουν να αγοράσουν, ο Γαμπρός μπήκε στο σπίτι του γάμου, έκλεισε η πόρτα και έμειναν απ’ έξω.
Όπως φαίνεται στα λόγια του Χριστού, ο γαμπρός της ιστορίας συμβολίζει το Χριστό, που όλοι περιμένουμε τη Δευτέρα Παρουσία Του, αλλά αυτή καθυστερεί. Θα έρθει ξαφνικά («μέσα στη νύχτα») και τότε κάποιοι θα είναι έτοιμοι να εμφανιστούν μπροστά Του, γιατί θα είναι καλοί άνθρωποι, ενώ κάποιοι άλλοι θα είναι ανέτοιμοι (επειδή φέρθηκαν ανόητα και δε φρόντισαν να καθαρίσουν την καρδιά τους) και θα μείνουν έξω από «το γάμο», δηλαδή τη βασιλεία του Θεού (τον παράδεισο).
Η δεύτερη παραβολή (κατά Λουκάν, κεφ. 12, στίχοι 36-46) μιλάει για κάποιους δούλους, που περιμένουν τον κύριό τους να επιστρέψει από γάμο. Καλότυχος, λέει ο Ιησούς, εκείνος ο δούλος, που ο κύριος θα τον βρει σε επιφυλακή να τον περιμένει, ενώ αλίμονο σ’ εκείνον που θα σκεφτεί «αργεί ο κύριος» και θ’ αρχίσει να μεθοκοπάει, να δέρνει και να καταπιέζει τους άλλους δούλους. Και αυτή η παραβολή δηλώνει ότι ο Χριστός θα επιστρέψει «ως κλέπτης εν νυκτί», σε στιγμή που κανείς δε θα Τον περιμένει.
Εννοείται ότι η στιγμή, για την οποία ο καθένας πρέπει να είναι έτοιμος, είναι η στιγμή του θανάτου μας, που πιθανότατα θα προηγηθεί της Δ. Παρουσίας και είναι ουσιαστικά η στιγμή της κρίσης μας μπροστά στο Θεό. Ας είμαστε έτοιμοι, έχοντας καθαρίσει την καρδιά μας από τα ελαττώματα που μας εμποδίζουν να αγαπήσουμε το Θεό και τον πλησίον μας.
Αυτό ακριβώς είναι και το νόημα του τροπαρίου. Ο ποιητής καλεί την ίδια την ψυχή του να μετανοήσει και να αφεθεί στα χέρια του Θεού, ζητώντας τη βοήθειά Του μέσω της Θεοτόκου, των αγίων και των φωτεινών αγγέλων (η τελευταία φράση λέγεται με όλες αυτές τις παραλλαγές). Το τριπλό «Άγιος, Άγιος, Άγιος» είναι από τον ύμνο των αγγέλων (των Σεραφείμ) που άκουσε ο προφήτης Ησαΐας (Ησαΐας, κεφ. 6) και υποδηλώνει την Αγία Τριάδα.

«Τον νυμφώνα Σου βλέπω…»

Το δεύτερο τροπάριο λέει:
«Τον νυμφώνα Σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον, και ένδυμα ουκ έχω, ίνα εισέλθω εν αυτώ. Λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής, Φωτοδότα, και σώσον με».
Σε νέα ελληνικά:

«Σωτήρα μου, βλέπω στολισμένο το σπίτι του γάμου, αλλά δεν έχω κατάλληλα ρούχα για να μπω μέσα. Κάνε λαμπερή τη στολή της ψυχής μου, Εσύ που δίνεις το φως, και σώσε με».

Οι στίχοι είναι εμπνευσμένοι από μια άλλη παραβολή του Χριστού, στο κατά Ματθαίον, κεφ. 22, στίχοι 1-14: ένας βασιλιάς παντρεύει το γιο του, αλλά οι καλεσμένοι «αγρόν ηγόρασαν» (η φράση είναι από το Λουκ. 14, 18, όπου υπάρχει η ίδια παραβολή ή μια παρόμοια – εκεί κάποιος λέει: «αγόρασα ένα αγρό (χωράφι) και πρέπει να πάω να τον δω, γι’ αυτό δε μπορώ να έρθω») και δεν πήγαν. Τότε εκείνος έστειλε και κάλεσαν όλους τους φτωχούς και περιθωριακούς, που ήρθαν αντί για τους επίσημους. Είδε όμως κάποιον με ρούχα ακατάλληλα για γάμο και έβαλε να τον πετάξουν έξω, και μάλιστα «στο σκοτάδι»!...

Εννοείται ότι, αφού οι τελικοί καλεσμένοι ήταν φτωχοί, ο Ιησούς δεν εννοούσε ότι ο άνθρωπος διώχτηκε επειδή είχε «κακά ρούχα». Το νόημα είναι ότι είχε κακή ψυχή.

Εδώ λοιπόν ο ποιητής του τροπαρίου παρακαλεί το Χριστό να τον βοηθήσει να γίνει λαμπερή η ψυχή του, να τη «φορέσει» (ως το καταλληλότερο ένδυμα) και να μπορέσει να μπει στο γλέντι του γάμου, δηλ. στον παράδεισο.

Ο Ιησούς ως Νυμφίος

Ο ίδιος ο Χριστός συχνά παρομοίασε τον ερχομό Του με γάμο και τον εαυτό Του με Νυμφίο (γαμπρό). Και στο τέλος της Αποκάλυψης ο παράδεισος συμβολίζεται με μια «πόλη στολισμένη σα νύφη», μέσα στην οποία δεν μπαίνει τίποτε κακό.
Η σημασία αυτής της παρομοίωσης είναι ότι στο πρόσωπο του Χριστού συντελείται ένας «ιερός γάμος» Θεού και ανθρωπότητας: στο γάμο οι δύο σύζυγοι ενώνονται, ενώ στο Χριστό ενώθηκαν Θεός και άνθρωπος, γι’ αυτό ο Χριστός είναι Θεάνθρωπος. Γι’ αυτό ο Χριστός ονομάζεται «Νυμφίος της Εκκλησίας», η σχέση του αντρόγυνου παρομοιάζεται από τον απόστολο Παύλο με τη σχέση Χριστού και Εκκλησίας (στην επιστολή προς Εφεσίους, κεφ. 5, που διαβάζεται κατά την τελετή του γάμου), ενώ το «Άσμα Ασμάτων» (το ερωτικό τραγούδι του βασιλιά Σολομώντα που βρίσκεται στην Παλαιά Διαθήκη) ερμηνεύτηκε από τους χριστιανούς αγίους ως αλληγορία του έρωτα του Θεού και του ανθρώπου.
Ο Θεός, κατά τους αγίους μας, είναι «ερωτευμένος με τον άνθρωπο», γιατί μόνο ένας ερωτευμένος θα μπορούσε να κάνει τέτοια θυσία: να γίνει ταπεινός άνθρωπος (ενώ είναι ο παντοδύναμος Θεός) και ν’ αφήσει να τον βασανίσουν μέχρι θανάτου για να σώσει το δημιούργημά Του. Επίσης, η αγάπη του Θεού είναι «έρως», γιατί Τον κινεί σε ένωση με τον άνθρωπο, όπως οι δύο ερωτευμένοι ενώνονται «οι δύο εις σάρκα μίαν».
Όλα αυτά δεν σκανδαλίζουν τους χριστιανούς, γιατί δεν περιέχουν τίποτε κακό: μιλάνε για την αγάπη του Θεού και για την ένωσή Του με τους ανθρώπους (την αγιότητα). Αυτή την ένωση καλείται να έχει ως σκοπό της ζωής του κάθε χριστιανός. Έτσι, αξιολογεί κάθε πράξη του, στην προσωπική, οικογενειακή, επαγγελματική κ.τ.λ. ζωή του, με γνώμονα αν συμβάλλει σ’ αυτή την ένωση ή την εμποδίζει: στην ένωση με τον Τριαδικό Θεό διά του Χριστού.
Γι’ αυτό ο Χριστός δεν θα μπορούσε να έχει παντρευτεί ή ερωτευτεί μια γυναίκα: όχι γιατί «ήταν ανέραστος» (δεν ήταν, όπως μόλις είπαμε), αλλά γιατί είναι ο Νυμφίος της Εκκλησίας, ερωτευμένος και ενωμένος με τη Νύμφη Του, την ανθρωπότητα. Μόνο αν δεν ήταν Θεός, αλλά ένας κοινός άνθρωπος, τότε δεν ισχύει αυτός ο ιερός γάμος. Γι’ αυτό και οι (λανθασμένες) ιδέες ότι δήθεν ήταν παντρεμένος με την αγία Μαρία τη Μαγδαληνή, είναι αντίθετες με τη διδασκαλία και την εμπειρία των αγίων όλων των εποχών για τη Θεότητα του Θεανθρώπου Νυμφίου Ιησού.

Καλή ανάσταση σε όλους μας.
 
Συμπληρωματικά:
 
 

Παρασκευή 6 Μαρτίου 2026

Ορθόδοξες Παναγίες απ' όλο τον κόσμο! Orthodox holy icons of Theotokos from all the World!...

Με την ευκαιρία των Χαιρετισμών της Παναγίας, αλλά και της μεγάλης γιορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, που πλησιάζει, δημοσιεύουμε ένα μικρό φωτογραφικό αφιέρωμα σε εικόνες της Παναγίας από Ορθόδοξες Εκκλησίες σε διάφορα μέρη της Γης. Πηγή εδώ.
Ευχόμαστε η Κυρία Θεοτόκος να ευλογεί, να προστατεύει, να δυναμώνει και να καθοδηγεί πάντα όλους σας, όλους μας και όλο τον κόσμο, προς το Καλό και προς το Φως - το Φως που δεν είναι Φως και γνωρίζει το όνομά μας.
Για την εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου, δείτε παρακαλώ εδώ & εδώ.



Η Παναγία του Glastonbury (Αγγλία). Πληροφορίες εδώ. Πρόκειται για το θρυλικό Άβαλον, όπου τοποθετείται ο μύθος του βασιλιά Αρθρούρου.


 Η Παναγία του Walshingham (Αγγλία), από εδώ. Βρίσκεται εδώ.

***** 

Παναγία Βασίλισσα της Γαλλίας (Notre Dame Reine de France, από εδώ).

***** 

Παναγία Τσζεστόκοβα (Μαύρη Μαντόνα), Πολωνία (από εδώ).

*****
 
Η Ιερά και Ιστορική Εικόνα της Παναγίας της Μεσοπαντίτισσας, η οποία προέρχεται από τον Χάνδακα της Κρήτης, αποτελούσε πνευματικό θησαυρό της ευσέβειας του Κρητικού Λαού, μεταφέρθηκε στη Βενετία κατά τον Κρητικό Πόλεμο (κατάκτηση από τους Τούρκους) και από το 1669 μ.Χ. φυλάσσεται στο Ναό της Santa Maria Della Salute (Ναός της Παναγίας της Υγείας). Από εδώ.


Η δακρύουσα εικόνα της Παναγίας στο ορθόδοξο παρεκκλήσι του αγίου Νικολάου στο Μιλάνο (λεπτομέρειες εδώ). 

***** 

 Η Παναγία του Βάλαμο (Φινλανδία), από εδώ.


*****

Παναγία Μοζαμβικάνα η Φωτοδότρα (Μοζαμβίκη, Αφρική), από εδώ.


Θεοτόκος η Μητέρα των Ορφανών (με επιγραφή στα Σουαχίλι: Mama wa Yatima), Κένυα (βλ. εδώ & εδώ)

*****

Παναγία Αριζονίτισσα (Αριζόνα, ΗΠΑ), της ιεράς μονής Αγίου Αντωνίου Αριζόνας από εδώ.



Εικόνα της Θεοτόκου στην ιερά μονή Αγίου Γερμανού της Αλάσκας, Πλατίνα Καλιφόρνιας (από εδώ)

*****

Η μυροβλύτισσα εικόνα της Παναγίας από τη Χαβάη (δες εδώ). Είναι αντίγραφο της μυροβλύτισσας εικόνας του ορθόδοξου νεομάρτυρα από τη Χιλή Χοσέ Μουνιόθ-Κορτέζ, για τον οποίο δες εδώ.

*****

Παναγία η Τοροντόεσσα (Τορόντο Καναδά), για την οποία λίγα εδώ & εδώ.


Θεοτόκος "Joy of Canada", για την οποία δες εδώ.

   *****

Παναγία Σεϊδανάγια (El Chagoura = «η διάσημη»), Συρία (από εδώ).

*****

Παναγία του Όρους Χαματούρα (Λίβανος), από εδώ. Πληροφορίες εδώ.

Παναγία Οδηγήτρια του Balamand (Λίβανος)
Παναγία η Οδηγήτρια του Μπαλαμάντ (Λίβανος), από εδώ. Πληροφορίες εδώ (η σελίδα της μονής).

*****

Η αχειροποίητη εικόνα της Παναγίας Ιεροσολυμίτισσας, που βρίσκεται στον Τάφο της Θεοτόκου στη Γεθσημανή (Άγιοι Τόποι - Ισραήλ). Ως γνωστόν, κατά τον άγιο Παΐσιο, είναι η εικόνα που μοιάζει στην πραγματική μορφή της Θεοτόκου περισσότερο από κάθε άλλη. Από εδώ.


Παναγία Βηθλεεμίτισσα (Βηθλεέμ, Άγιοι Τόποι - Ισραήλ). Από εδώ.


Παναγία η Υπάρχουσα (Ιεροσόλυμα, Άγιοι Τόποι), εικόνα μετά από εμφάνιση της Παναγίας σε μουσουλμάνα, η οποία στη συνέχεια έγινε χριστιανή. Λεπτομέρειες εδώ.

*****

 Παναγία η Βάτος, Ιερά Μονή Σινά (από εδώ). Η Θεοτόκος απεικονίζεται ως η φλεγόμενη βάτος που είδε ο Μωυσής, μέσω της οποίας του μίλησε ο Θεός και η οποία θεωρείται προτύπωση (προφήτευση) της Θεοτόκου. Περισσότερα εδώ & εδώ.

*****

Ορθόδοξη εικόνα της Παναγίας από την Ιαπωνία (από εδώ).

*****

Παναγία της Λήδδας Παλαιστίνης ή Ρωμαία (μονή Νεάμτς, Ρουμανία). Πληροφορίες εδώ.

*****

Παναγία της Sicevica (Σερβία). Δες εδώ & εδώ

*****

Η Παναγία της μονής Troyan "Uspenie Bogorodichno" ( = Η Κοίμηση της Θεοτόκου), στη Βουλγαρία. Από εδώ. Περισσότερα εδώ. Δείτε επίσης εδώ & εδώ.


Η δακρύουσα εικόνα της Παναγίας Κασπερόφσκαγια στο Μπουργκάς (Βουλγαρία). Από εδώ (έχει πέσει το link, αλλά υπάρχουν αναδημοσιεύσεις).

*****

Η Παναγία Manyavska (Ουκρανία). Δες εδώ (ουκρανικά).

*****

 Η Παναγία της Κολχίδας (Γεωργία). Από εδώ (γεωργιανά).


Κυπριακές Παναγιές 
 
Η Παναγία του Κύκκου, μονή Κύκκου, Κύπρος. Πληροφορίες εδώ. Η σελίδα της μονής εδώ.


Παναγία Παραμυθία των θλιβομένων και αδικουμένων (Πάφος Κύπρου), από εδώ.

Παναγία η Αρακιώτισσα (Λευκωσία) με το σκουλαρίκι στο αφτί του Χριστού. Πληροφορίες εδώ.


Ελληνικές Παναγιές

Από τις αμέτρητες ιστορικές και θαυματουργές εικόνες της Παναγίας που κοσμούν την πατρίδα μας, επιλέγουμε μόνο τρεις. Περισσότερες μπορείτε να δείτε στην ανάρτησή μας Η Παναγία των Ελλήνων.

Παναγία Μυρτιδιώτισσα, Κύθηρα. Δες εδώ.


Παναγία η Μεγαλόχαρη της Τήνου (δες εδώ).



Παναγία "Ρόδον το Αμάραντον" (Μετέωρα). Από εδώ.


Αγιορείτικες Παναγιές

Από τις πολλές ιστορικές και θαυματουργές εικόνες της Παναγίας που κοσμούν το Περιβόλι της Παναγιάς επιλέγουμε τρεις. Δείτε κι άλλες εδώ. Για την τιμή της Παναγίας στο Άγιο Όρος δείτε εδώ & εδώ.


Παναγία Πορταΐτισσα, Μονή Ιβήρων. Πληροφορίες εδώ & εδώ.


Παναγία "το Άξιον Εστί" (Πρωτάτο, Καρυές), μπροστά στην οποία πρωτοψάλθηκε ο ύμνος "Άξιον εστί" από τον αρχάγγελο Γαβριήλ. Λεπτομέρειες εδώ.


Παναγία η Τριχερούσα, του αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού (αρχική προέλευση Δαμασκός). Μονή Χιλανδαρίου. Η ιστορία της εδώ.


Ρώσικες Παναγιές
 
Από τις αμέτρητες ιστορικές και θαυματουργές εικόνες της Παναγίας στη Ρωσία επιλέγουμε επίσης μόνο τρεις. Πολύ περισσότερες μπορείτε να δείτε εδώ.


Η Παναγία του Βλαντιμίρ. Δες εδώ.


 Η Παναγία του Καζάν. Δες εδώ.


Παναγία "Πάντων θλιβομένων η Χαρά" (εδώ).

*****
 
Η Παναγία "ο Ένσαρκος Λόγος" ή του Αλμπαζίν, Ρωσοκινεζικά σύνορα (από εδώ). Από εκεί, με την ήττα του ρωσικού στρατού και την αιχμαλωσία ορθοδόξων Κοζάκων, άρχισε η γνωριμία των Κινέζων με την Ορθοδοξία. Λεπτομέρειες εδώ.

*****

Και κλείνουμε με μια εικόνα που δεν είναι χριστιανική, αλλά ευχόμαστε να γίνει - δηλαδή οι αδελφοί μας να γνωρίσουν την αλήθεια του Ιησού Χριστού και να προσέλθουν στην αγία Ορθόδοξη Εκκλησία Του. Πρόκειται για μουσουλμανική ζωγραφιά της Παρθένου Μαρίας με τον Ιησού, από εδώ.



Η Παναγία να σας ευλογεί αδελφοί.

Δείτε και:

Ο μύθος του λευκού κρίνου (ανάλυση της εικόνας του Ευαγγελισμού) 
Βιογραφία της Παναγίας 

Εμφανίσεις και θαύματα της Παναγίας ανά τους αιώνες
Εμφανίσεις και θαύματα της Παναγίας (μεγάλο αφιέρωμα) 
"Ανέκδοτα" με την Παναγία

Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2026

Άγιος Παΐσιος: η κινηματογραφική ταινία!

«Η Θεία Λειτουργία του ενός λεπτού»: Το θαύμα της Πίστης στα κάτεργα της Σιβηρίας

 

Skiathos Channel

Στα παγωμένα κάτεργα της Σιβηρίας, εκεί όπου ο άνθρωπος δοκιμαζόταν στα όρια της αντοχής του, η πίστη δεν εξοντώθηκε. Αντίθετα, έγινε πράξη ζωής και ελευθερίας.

Κατάδικοι ιερείς και ιερομόναχοι εργάζονταν από το χάραμα μέχρι τη νύχτα στα απέραντα δάση, κόβοντας τεράστιους κορμούς δέντρων μέσα σε πολικές θερμοκρασίες. Η παραμικρή κίνηση που θα μπορούσε να εκληφθεί ως προσευχή τιμωρούνταν αμείλικτα με απομόνωση στο διαβόητο «κελλί του πάγου», έναν χώρο όπου ο θάνατος ήταν σχεδόν βέβαιος.

Ανάμεσά τους βρισκόταν ο Επίσκοπος Βίκτωρ. Γέροντας στην ηλικία, αλλά ακλόνητος στο φρόνημα. Μέσα στο σκισμένο του ράσο είχε καταφέρει να κρύψει ένα μικρό κομμάτι ψωμί και λίγες σταγόνες χυμό από μούρα, που οι κατάδικοι είχαν μαζέψει κρυφά το καλοκαίρι. Ήταν ό,τι πολυτιμότερο είχαν.

Ένα πρωινό, στο σύντομο διάλειμμα για το ελάχιστο φαγητό, οι ιερείς μαζεύτηκαν γύρω του. Οι υπόλοιποι κατάδικοι —ακόμα και ποινικοί— σχημάτισαν έναν ανθρώπινο κλοιό για να τους κρύψουν από τα βλέμματα των φρουρών.

Δεν υπήρχαν βιβλία. Δεν υπήρχαν κεριά. Δεν υπήρχε ναός.
Ο Επίσκοπος άρχισε να ψιθυρίζει τις ευχές της Θείας Λειτουργίας από μνήμης, με απίστευτη ταχύτητα, αλλά και βαθιά κατάνυξη.

Σε λιγότερο από δύο λεπτά, η Λειτουργία είχε ολοκληρωθεί.
Το «Σώμα και το Αίμα του Χριστού» μεταδόθηκε στους ιερείς, πάνω στα παγωμένα τους χέρια.

Εκείνη τη στιγμή, ένας από αυτούς ένιωσε τέτοια πνευματική αγαλλίαση, που ξέχασε την πείνα, το κρύο, την εξάντληση. Τα μάτια τους γέμισαν δάκρυα — όχι από λύπη, αλλά από χαρά.

Ξαφνικά, ένας φρουρός πλησίασε υποψιασμένος.
«Τι κάνετε εκεί μαζεμένοι;» ούρλιαξε.

Ο Επίσκοπος Βίκτωρ τον κοίταξε με μια γαλήνη που τρόμαξε τον στρατιώτη.
«Τρώμε το ψωμί μας, σύντροφε», απάντησε ήρεμα.

Ο φρουρός ένιωσε πως κάτι παράξενο είχε συμβεί, όμως δεν μπόρεσε να αρθρώσει λέξη και απομακρύνθηκε.

Αυτοί οι άνθρωποι δίδαξαν πως η Εκκλησία δεν είναι οι τοίχοι και τα χρυσά άμφια, αλλά η καρδιά που φλέγεται από αγάπη για τον Χριστό. Ακόμα και μέσα στην κόλαση του Γκουλάγκ, η Θεία Λειτουργία μπορούσε να τελεστεί πάνω σε έναν κορμό δέντρου ή στα χέρια ενός μελλοθάνατου.

Οι «Άγιοι Κατάδικοι» απέδειξαν ότι η αληθινή ελευθερία δεν είναι να πηγαίνεις όπου θέλεις, αλλά να μην μπορεί κανείς να σου κλέψει την ειρήνη της ψυχής σου.

Από το βιβλίο «Άγιοι Κατάδικοι – Ρώσοι Ιερομάρτυρες και Ομολογητές».

Βλ. βίντεο 

Τι σημαίνει «Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται…»

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ Δύο από τα πιο γνωστά τροπάρια της Μ. Εβδομάδας είναι τα «Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται» και «Τον νυμφώνα Σου βλέπω»....